தமிழ்ப்பற்றும் தமிழ் உணர்வும் கொண்டு தம் பா இயற்றும் ஆற்றலால் இதழை நடத்திய பெருஞ்சித்திரனார், அக்காலத்தில் சுடர் விட்டு எழுந்த இந்தி எதிர்ப்புப் போரில்தம் உரையாலும் பாட்டாலும் பெரும் பங்காற்றினார். இந்தி எதிர்ப்புப் போரில் இவர்தம் தென்மொழி இதழிற்குப் பெரும் பங்குண்டு. இவர் எழுதிய பாடல்களும் கட்டுரைகளும்  இந்தி எதிர்ப்பு உணர்வைத் தூண்டுவதாக அரசால் குற்றம் சாற்றப்பெற்றது. இவருக்கு இதனால் சிறைத் தண்டனை கிடைத்தது.   சிறைசென்றதால் அரசுப்பணியிலிருந்து  நீக்கம் செய்யப்பெற்றார்..  எனவே, முழுநேரமாக இயக்கப்  பணியாற்றினார். சிறையில் இருந்தபோது ஐயை என்னும் தனித்தமிழ்ப் பாவியத்தின் முதல் தொகுதியை எழுதினார். சிறையில் இருந்து வெளிவந்த, பிறகு மாணவர்கள் படித்துப் பயன்பெறும் வண்ணம் தமிழ்ச்சிட்டு என்னும் இதழைத் தொடங்கினார். இவ்விதழில் பள்ளிகளில் படிக்கும் மாணவர்கள் விரும்பும் வண்ணம் பாடல்களையும் கட்டுரைகளையும் வரைந்தார். தம்மை ஒத்த பாவலர்களின் படைப்புகளையும் வெளியிட்டு ஊக்கப்படுத்தினார். 

        பாவாணரின்  தலைமையில் உலகத் தமிழ்க் கழகத்தைத்  தோற்றிவைத்து  அதில் பொதுச்செயலராக  இணைந்து பணியாற்றினார். அதுபோல் பாவாணர் அவர்கள் செந்தமிழ்ச் சொற்பிறப்பியல் பேரகரமுதலி தொகுப்பதற்குப் பொருளுதவி  செய்திடும் வகையில் பெருந்திட்டம் அமைத்துக் கொடுத்திட்ட வகையில்  உதவினார்.  தென்மொழிப் பணியை முழுநேரப் பணியாக  அமைத்துக்கொண்ட பிறகு 1972இல் திருச்சியில் தென்மொழிக் கொள்கைச் செயற்பாட்டு மாநாடு எனும் தமிழக விடுதலை மாநாடு   ஒன்றை நடத்தினார். 1973 இல் தென்மொழிக் கொள்கைச் செயற்பாட்டு இரண்டாவது மாநாடு மதுரையில் நடத்த முயன்ற  பேரணி தொடக்கத்திலேயே சிறை செய்யப்பட்டார்.  பின்னர் 1975 தென்மொழிக் கொள்கைச் செயற்பாட்டு மூன்றாவது மாநாட்டைச் சென்னையில் நடத்த முனைந்தபோது இருபத்துஇரண்டு பேருடன் மீண்டும் சிறைப்படுத்தப்பட்டு மாதக் கணக்கில் சிறையிலடைக்கப்பட்டார்.. அதன்பின்னர் தமிழ்நாடு விடுதலை கேட்டார் என்பதற்காக மிசா – கொடுஞ் சிறையில் ஓராண்டு அடைக்கப்ட்டார்.